ที่ตั้ง
ตำบลบ่อตรุ อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา
ประวัติความเป็นมา
วัดเจดีย์งามปรากฏในแผนที่ภาพกัลปนาวัดหัวเมืองพัทลุงในสมัยอยุธยา เรียกชื่อวัดแห่งนี้ว่า “วัดพระไจดีงาม”เป็นวัดที่ขึ้นกับวัดเขียนบางแก้ว เมืองพัทลุง แต่เมื่อพิจารณาจากหลักฐานทางโบราณคดีที่พบภายในวัด สันนิษฐานว่าวัดเจดีย์งามหรือวัดพระเจดีย์งาม น่าจะถูกสร้างขึ้นในสมัยศรีวิชัยและมีการบูรณปฏิสังขรณ์เรื่อยมาจนถึงสมัยอยุธยาและรัตนโกสินทร์
สิ่งสำคัญ
ทะเบียนโบราณวัตถุสถานทั่วราชอาณาจักรบันทึกสิ่งสำคัญภายในวัดไว้ว่ามีเจดีย์ ๑ องค์ มีพระพุทธรูปก่อล้อมรอบเจดีย์ เจดีย์ก่อด้วยอิฐถือปูนสูงแต่พื้นดินตลอดยาวประมาณ ๑๘ วา ฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยม กว้างด้านละ ๗ วา
สภาพปัจจุบันของวัดเจย์ดีงาม ดังนี้
๑. เจดีย์พระมหาธาตุเป็นเจดีย์ที่ก่อด้วยอิฐปะการังทั้งองค์เรียงอิฐแบบไม่สอปูนและไม่มีระบบ ฐานเจดีย์มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง ๘.๒๐ เมตร ยาว ๑๒.๒๐ เมตร สูง ๒๐ เมตร
๒. วิหารพระโพธิสัตว์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเจดีย์พระมหาธาตุ ฐานเดิมก่อด้วยอิฐดินเผาและอิฐปะการัง ตามหนังสือกัลปนาวัดหัวเมืองพัทลุงสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถแห่งกรุงศรีอยุธยาระบุว่า พระมหาเถระได้สร้างวิหารขึ้นที่เรียกว่าวัดเจดีย์งาม ภายในวิหารพระโพธิสัตว์ประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นปางสมาธิ ชาวบ้านเรียกกันว่า “พระโพธิสัตว์ศรีอาริยเมตไตรย”
การประกาศขึ้นทะเบียน
กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานวัดเจดีย์งาม ในราชกิจจานุเบกษาเล่ม๕๒ ตอนที่๗๕ วันที่ ๘มีนาคม ๒๔๗๘หน้า ๓๗๑๕
ประกาศขอบเขตโบราณสถานวัดเจดีย์งามเพิ่มเติม ในราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๒ ตอนที่ ๓๑ วันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๕๒๘ หน้า ๑๒๐๘ พื้นที่โบราณสถานประมาณ ๓ งาน ๒๒ ตารางวา
ประวัติการอนุรักษ์
รายละเอียดของการอนุรักษ์โบราณสถาน
พ.ศ. ๒๔๗๘ กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน (วัดเจดีย์งาม)
พ.ศ. ๒๕๒๘ กรมศิลปากรประกาศขอบเขตโบราณสถานเพิ่มเติม
พ.ศ. ๒๕๕๓ กรมศิลปากรดำเนินการบูรณะเจดีย์ ตามโครงการอนุรักษ์และพัฒนาแหล่งประวัติศาสตร์และโบราณคดีลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา
